Artikel: Hoe kunnen we vorm geven aan een schuilkerk voor het open debat?

Sander van Luit / De Nieuwe Zuil

Als een van de sympathisanten van de door Sid Lukkassen beschreven Nieuwe Zuil, wachtte ik met smart op het nieuwe boek van dr. Sid, “Kerkgangers en Zuilenbouwers”. Al eerder had ik een podcast met hem opgenomen toen het initiatief nog in de kinderschoenen stond en de naam “De Nieuwe Kerk” droeg.

Wij waren het er allebei over eens dat het rechtsrealisme in Nederland, maar ook wereldwijd, steeds meer in de verdrukking komt door politieke correctheid, waarvan het oprukkende cultuurmarxisme de grootste oorzaak is. We zien steeds vaker dat bepaalde gespreksonderwerpen tot taboe worden verklaard (met name immigratie, integratie en Islam), en dat reputaties, relaties en dienstverbanden worden verwoest van hen die zich buiten de politieke correctheid durven te wagen.

Boze en ontevreden burgers, die de gevolgen merken van migratie, doorgeslagen milieuactivisme en het falen van de democratie, kunnen net zo hard kloppen op de deuren van de overheid als zij willen; baten zal het niet. Vooral niet wanneer rationele debatten vervangen worden door deugdynamiek, waarin intenties belangrijker zijn dan resultaten. Het gevaar hiervan is het verlies van de Nederlandse maar vooral de Westerse identiteit, waarin rationeel denken, vrijheid en vooruitgang kernwaarden zijn.

….lees verder

sunrise-over-the-earth

Advertenties

Artikel: Goede doelen zijn vaak niet goed – Sid Lukkassen

Sid Lukkassen / TPO

Nog levendig staat mij het verhaal van een deur-aan-deur verkoopster voor ogen. Zij verkocht kaarten voor goede doelen – of althans een deel van de opbrengst ging naar een goed doel. Wat ze er niet bij vertelde was het maar om enkele procenten ging. Het merendeel van de kaartverkoop ging naar het bedrijf. Oftewel eerst naar haar baas en de kaartenontwerpers, dan naar de verkopers, en het ‘goede doel’ was de sluitpost. Afhankelijk van de Algemeen Plaatselijke Modelverordening van de gemeente, betreedt je met dergelijk werk al gauw schimmig terrein. Haar commentaar was als volgt: “Niks mis mee toch? Als ik de kopers voor een paar euro een goed gevoel bezorg.”

En dat vat het hele eieren eten samen rond de goede doelen. Vaak gaat het om de intentie die eraan ten grondslag ligt – naar de doelmatigheid wordt dikwijls niet gekeken. Komt het geld in goede handen terecht? Concurreert het goede doel met initiatieven van de lokale bevolking, verdringt het plaatselijke initiatieven? Wat blijft er aan de bobo-strijkstok hangen? Zijn dit projecten die zichzelf kunnen bedruipen, of stort alles in zodra de geldinjectie stopt? Bij veel goede doelen komt weinig realisme kijken – het selling point van goede doelen is dikwijls intentiedenken: geven om jezelf goed te kunnen voelen of onder druk van morele chantage.

….lees verder

oxfam-978x517

Artikel: Jeanine Hennis is een wandelend reclamebord voor dictators

Paul Cliteur / TPO

Hoe kunnen dictatoriale regiems standhouden? Niet alleen doordat de dictator met bruut geweld zijn bevolking onderdrukt, maar ook doordat een aanzienlijke groep mensen de dictatuur ondersteunt. Dat ondersteunen kan op talloze manieren gebeuren. Met geld. Met bewieroking. Met inschikkelijkheid. Talloos zijn de mogelijkheden.

Wanneer intellectuelen buitenlandse dictators ondersteunen dan spreken we wel van ‘fellow travelers’ of ‘nuttige idioten’. Jean-Paul Sartre was een nuttige idioot. Hij steunde de dictatuur in de Sovjet-Unie door te weigeren die Sovjet-Unie te kritiseren.

….lees verder

jeanine-hennis-815x352

Artikel: Er is hoop voor de blanke masculiene man op de relatiemarkt

Sid Lukkassen / Doorbraak

Hoe vaak hebben we niet gehoord: ‘Als vrouwen toch de macht hadden, dan zou er geen oorlog meer zijn.’ Deze fabel kan worden doorgeprikt, nu vrouwen inmiddels de topfuncties bekleden bij Amerikaanse militaire bedrijven. Dit raakt echter aan een bredere discussie: sociale mobiliteit, competitie en verschillen in status, en hoe dit alles iemand tot een aantrekkelijke partner maakt.

Het is een bekend gegeven dat maatschappelijk aanzien van groot belang is op de relatiemarkt. Voor de empirische documentatie daarvoor verwijs ik naar Avondland en Identiteit (2015). Vrouwen vallen vaak op mannen met een hogere status, terwijl voor mannen de uiterlijke kenmerken van een partner dikwijls belangrijker zijn dan sociaal-maatschappelijk aanzien. Jurgen Verstrepen heeft dit mooi omschreven in een recente column:

….lees verder

Reporters_10412104-300x193

Artikel: Het Deugsysteem bedreigt de vrije Westerse samenleving

Robert Bor / OpinieZ.com

Ieder tijdperk en iedere samenleving wordt gekenmerkt door een set van dominante normen en waarden. Zo ook onze tijd. De reden om aandacht te besteden aan ons morele systeem, is dat het grote gevolgen heeft voor hoe we omgaan met maatschappelijk relevante kwesties. Dit artikel gaat over de werking van het Deugsysteem. De lens waarmee velen naar de eigen maatschappij kijken.

De westerse wereld heeft trauma’s opgelopen die niet kunnen worden gerijmd met haar liberale en vrijzinnige wortels. De vernietiging van zes miljoen Joden door de nazi’s, koloniale rijken waar blanken heersten over andere volken, het houden en handelen van slaven voor inspannende arbeid en twee allesvernietigende oorlogen, gevoerd door de naties van Europa. Deze gebeurtenissen rusten als een schaamtevolle smet op het collectieve geheugen van het Westen.

….lees verder

921b6ff0-17ea-4da5-bca9-79c585df1864

Artikel: Cultuurmarxisme is geen complottheorie – Sid Lukkassen

Sid Lukkassen / TPO

Maarten Boudry geeft in NRC Handelsblad kritiek op Paul Cliteur en mijzelf, in verband met de term cultuurmarxisme. Boudry bestrijdt het verband dat wij leggen met een ‘lange mars door de instituties’, en wil het concept losweken van de Italiaanse revolutionair Antonio Gramsci. De term ‘complotdenken’ valt.

Als ik spreek over ‘cultuurmarxisme’ dan doel ik uitdrukkelijk niet op een complot. Het gaat om memes, om ideeën: ‘Kijk naar het racisme van de maatschappij, kijk naar het kolonialisme, het kapitalisme, het fascisme’. De strijd van het westers marxisme en de radicale agenda is verpakt in dit type signaalwoorden. Boudry kent als geen ander de kracht en betekenis van memes. Die termen konden populair worden wegens een onderliggende denktrant, en dat is de specifieke gevoeligheid van de westerse cultuur voor zelfopoffering, medelijden en slachtofferschap. Christelijke reflexen waarop het westers marxisme heeft ingespeeld. Zo heeft deze denktrend het maatschappelijk middenveld veroverd.

….lees verder

1 Sid

Artikel: Cultuurmarxisme bestaat, hoe je het ook wilt noemen

Maarten Boudry / NRC

Er waart een spook door Europa – het spook van het communisme. Alle machten van het oude Europa hebben zich tot een heilige drijfjacht tegen dit spook verbonden, de paus en de tsaar, Metternich en Guizot, Franse radicalen en Duitse politiemannen.

Karl Marx en Friedrich Engels, Het Communistisch Manifest (1848)

Over welk spook werd de afgelopen drie jaar 82 keer geschreven in de grote kranten, maar vóór 2012 slechts één keer? Het spook genaamd ‘cultuurmarxisme’ (Telling in Vrij Nederland, 12/12/18). Het zou gaan om het marxisme in een nieuwe gedaante. Thierry Baudet had er de mond van vol, evenals Steve Bannon, voormalig adviseur van Donald Trump. De Britse journalist en provocateur Milo Yiannopoulos weidt erover uit, net zoals de katholieke opiniemaker Andrew Sullivan. De cultuurfilosoof Sid Lukkassen schreef er een heel boek over (Avondland en identiteit), en Paul Cliteur stelde er dit jaar een bundel over samen (Cultuurmarxisme).

In ‘weldenkende’ kringen klinkt het dat Cliteur, Lukkassen, Baudet en Bannon, welnu, spoken zien. De Groene Amsterdammer heeft het over een „hersenspinsel van paranoïde rechts”, dat teruggaat tot propaganda van de nationaalsocialistische NSB. Ook in Vrij Nederland werd de hele zwik afgedaan als een „obscure complottheorie”, een fantoom dat enkel in „rechtse bubbels” bestaat.

Een eerlijk is eerlijk; de critici hebben een punt. Als je spokenjagers over cultuurmarxisme bezig hoort, zijn complottheorieën nooit ver (daarover zo meteen meer). Toch verzieken critici het debat door er, zoals zowel in De Groeneals in de Volkskrant gebeurde, meteen Adolf Hitler en Anders Breivik bij te sleuren.

….lees verder

data40101645-fd906f