Artikel: Politici negeren de bevolkingsgroei door immigratie

Freek van Beetz / OpinieZ

Het kabinet wil 75.000 nieuwbouwwoningen per jaar bouwen”, kopte het Financieel Dagblad op 22 januari. Dat klinkt veelbelovend, maar al verder lezend blijkt dat die ambitie de komende vijf jaar zeker niet zal worden waargemaakt,….door de stikstof- en pfas-crisis!

En dan volgt de domper: pas tegen 2024 zal de bouwproductie naar 70.000 woningen per jaar stijgen, maar omdat het aantal huishoudens nog harder stijgt – dit jaar met 70.000 – zal het woningtekort dus voorlopig niet worden opgelost. Zelfs de komende tien jaar niet, verklaarde een deskundige op de radio…

Bij al die verhalen over slimme oplossingen voor de acute woningnood, ontbureaucratisering en wat niet al, is de bevolkingsgroei nog steeds die ‘grote olifant in de kamer’. Het is het onderwerp waarover men niet spreekt, maar dat bepalend is voor al die conflicterende beleidsambities op het gebied van economie, zorg, klimaat, natuur, infrastructuur, woningbouw, enz.

….lees verder

42CFF842-38D4-48B9-824D-44915E74D352

Artikel: Urgenda-vonnis is een gevaar voor de democratie

Paul Bordewijk / Vrij Links

Wat hebben boeren, ambtenaren en rechters gemeen? Het zijn alle drie beroepsgroepen waarin een groot wantrouwen bestaat tegen het politieke bestuur.

De boeren maken dat duidelijk door met trekkers de weg op te gaan en het verkeer te blokkeren. Ambtenaren runnen hun eigen toko, en zien er bij gelegenheid niet tegenop onvolledige of onjuiste informatie te verstrekken wanneer die toko anders in gevaar komt. ‘Als wethouder bent u slechts een rimpeling in het bestaan van de Dienst Gemeentewerken,’ kreeg Han Lammers in de jaren zeventig al te horen. Onlangs is staatssecretaris Menno Snel afgetreden omdat de Belastingdienst in de toeslagenaffaire voortdurend zó handelde dat hij er geen verantwoordelijkheid voor kon dragen.

Rechters vellen vonnissen in kwesties die bij uitstek een politieke beslissing vragen. Dat gold voor de uitspraak van de Raad van State over de stikstofdepositie, maar nog meer in het Urgenda-arrest door de Hoge Raad. We zagen vice-voorzitter Kees Streefkerk parmantig de overheid de les lezen.

….lees verder

763

Artikel: Vuurwerkvrijheid is essentieel – Sid Lukkassen

Sid Lukkassen / TPO

Nu de kruitdampen van de nieuwjaarsnacht zijn opgetrokken, pleiten activisten voor een vuurwerkverbod. Een vuurwerkverbod is niet een kwestie van wat voors en tegens afwegen en dan tot een genuanceerde conclusie komen, om vervolgens de vuurwerkvrijheid jaarlijks stapsgewijs af te bouwen – neen! Vuurwerkvrijheid is existentieel.

In de kern gaat het om drie zaken. Ten eerste, alles wegreguleren wat jongens en mannen leuk en spannend vinden. Ten tweede worden we een norse brompotsamenleving die geen spektakel en risico’s meer aandurft: dit komt neer op het uitdoven van de levensfelheid. Ten derde, we noemen het beestje niet bij de naam – namelijk de specifieke overlastgevende groepen waar het in de kern om draait – maar spreken in termen van een algemeen verbod. Dit is niet alleen laf en een teken van karakterzwakte: het wijst op een regelmanie waarbij de goeden onder de kwaden lijden.

….lees verder

new-year-4733398_960_720

Artikel: De Afrekening: hoe minachting voor de burgers tot een revolutie kan leiden

Sander van Luit / VRIJ

Recentelijk kwam het boek “De Afrekening” uit van Sid Lukkassen en Ton Nijhof. Het boek bracht al snel veel teweeg op social media nadat het NRC het recenseerde en de “rechtser-dan-rechtse publicist” Lukkassen beschuldigde van het fantaseren over een staatsgreep en dromen van geweld. Op Twitter werd de draak gestoken met generaal Brunnekreef, de leider van het militaire college dat in het boek wordt aangesteld na een reeks van zware aanslagen in Nederland. Maar toch raakt het boek een gevoelige snaar, want het was al snel uitverkocht.

De meeste mensen kennen Sid Lukkassen als filosoof en publicist, die tegen de politieke correctheid weerstand biedt met scherpe, soms cynische analyses van de problemen in de maatschappij en waarom deze problemen niet worden besproken, laat staan opgelost. Ton Nijhof zal voor velen minder bekend zijn; hij is de drijvende kracht achter de website Sta-Pal.nl, een online kanaal voortgekomen uit het Oud- Strijders Legioen (OSL). In die hoedanigheid is hij bekend met militaire kringen, waaruit hij ongetwijfeld veel inspiratie en kennis heeft opgedaan bij het schrijven van dit boek.

Zonder teveel prijs te willen geven, zal inmiddels duidelijk zijn dat De Afrekening verhaalt over een verdeeld land, waar letterlijk en figuurlijk de bom barst. Spanningen tussen autochtonen en (Islamitische) allochtonen, een niet functionerend politiek stelsel en een deken van politieke correctheid leiden ertoe dat er grote aanslagen plaats vinden en uiteindelijk niet voorkomen kan worden dat er een kernbom ontploft in Rotterdam.

….lees verder

EDoDTWbXkAE_Rwj

Artikel: Neerwaarts Nederland: hoe de overheid geen problemen oplost maar ze creëert

Sander van Luit / VRIJ

Onlangs is de herziene versie uitgekomen van Maurits v. Falkenrecks boek “Neerwaarts Nederland”, bij uitgeverij Aspekt. De ondertitel “Een ondernemend antwoord op het verval van de verzorgingsstaat” verraadt al dat de auteur een pessimistische blik heeft op de stand van de sociale voorzieningen in Nederland, inclusief donkere omslagafbeelding van verwelkte bloemen, geplaatst op een omgekeerde Nederlandse vlag (vaak gebruikt als teken van nood of verzet).

Falkenreck is een innovatieve ondernemer en docent die aan den lijve heeft ondervonden hoe de Nederlandse overheid, goede doelenorganisaties en grote ondernemingen omgaan met innovaties die door ondernemers van onderuit de samenleving ontwikkeld worden. De samenvatting: uiterst belabberd. Vriendjespolitiek, bedrog en diefstal van intellectueel eigendom zijn schering en inslag.

….lees verder

WhatsApp Image 2019-11-04 at 17.14.10(1)

Artikel: Eva Vlaardingerbroek geïnterviewd door De Telegraaf

Bert Dijkstra / De Telegraaf

AMSTERDAM – Blond, jong, knap, afgestudeerd jurist en straks doctor in de rechtsfilosofie. Hield ze voor Forum voor Democratie een politiek praatje, had ze er – als mikpunt van linkse opiniemakers – subiet een paar titels bij: Arisch prinsesje, Dienstmaagd van radicaal rechts, Wit-nationalist. Het overkwam de dochter van twee muziekkopstukken. Hoogste tijd voor antwoord op de vraag: wie is deze Eva Vlaardingerbroek (23)?

Ze zou ’microfoondame’ zijn tijdens het congres van Forum voor Democratie in de Midden Nederland Hallen van Barneveld. Beetje heen en weer lopen met zo’n praatijzer, tussen leden met vragen. ’Kan ik niet wat inhoudelijks doen?’, zei Eva Vlaardingerbroek. ’Een toespraak houden over hoe de feministen van nu de weg kwijt zijn.’

„Oké, doe maar, kreeg ik te horen. Ik dacht: de partijleiding wil het uiteraard vooraf lezen, maar nee. Niemand wist wat ik ging zeggen toen ik – bloedzenuwachtig – het podium opliep. Drie minuten later dacht ik: onvergetelijke ervaring. Een paar dagen later brak de hel los.”

…lees verder

Eva Vlaardingerbroek geknipt

Artikel: Overheid moet niet vrouwen voortrekken maar individuen beschermen

Bart Reijmerink / VRIJ

Er is geen ontkomen aan; je opent social media en alles staat er vol mee: het zogeheten vrouwenquotum. Volgens de SER – en dus ook onze overheid – kunnen vrouwen niet zelfstandig de top behalen.

Dit klinkt barbaars, alsof we inderdaad in een patriarchaal land leven! Maar wacht eens even! Hier in het vrije Nederland hebben we toch gelijke rechten? Jazeker!

Daarom is het ook onbegrijpelijk dat simplistische mythes – zoals het glazen plafond, old boys network of ‘patriarchale dominantie op de werkvloer’ – de boventoon voeren in dit debat.

Uit tal van onderzoeken blijkt dan ook dat Nederlandse vrouwen – over het algemeen – een stuk ‘conservatiever’ zijn in hun werkend leven. Nederlandse vrouwen kiezen over het algemeen sneller om parttime te gaan werken. Niks mis mee lijkt me, want laten we wel wezen: als een vrouw eenmaal kinderen heeft kan het nogal een moeilijke stap zijn om toch weer full-time te werken. Waarom zou ze ook? Als het financieel te bolwerken valt dat de vrouw part-time werkt en de man full-time – of ook part-time – dan is er toch niks aan de hand? Het is een cultureel dingetje dat mannen vaker de top halen, niet iets dat institutioneel is.

….lees verder

DD rood en blauw klein