Artikel: Sid Lukkassen over het epische debat tussen Slavoj Zizek en Jordan Peterson

Sid Lukkassen / TPO

Onlangs vond een episch debat plaats tussen de Canadese psycholoog Jordan Peterson en de Sloveense filosoof Slavoj Žižek, georganiseerd door het Sony Center for Performing Arts. Ik zeg ‘episch’ omdat dit debat bepalend is voor ons tijdsgewricht: miljoenen mensen volgden het live, het theater zat stampvol en het publiek joelde alsof het om popsterren ging.

Het doel van het debat is om deze intellectuele supersterren voorbij ideologieën te laten doordringen en tot waarheidsvinding te komen. Wat is geluk en onder welke maatschappelijke omstandigheden floreert de menselijke zelfontplooiing?

Peterson heeft het debat voorbereid door het Communistisch Manifest te lezen. Mensen zijn mettertijd wijzer geworden dus in dat licht kunnen we Marx en Engels hun foute aannames vergeven, stelt Peterson. Maar de essentie van hun doctrine – om alles te zien vanuit het narratief ‘onderdrukte tegenover onderdrukker’ – is vandaag nog springlevend.

….lees verder

Screen-Shot-2019-06-02-at-22.51.27-757x352

Advertenties

Artikel: Cultuurmarxisme is geen complottheorie – Sid Lukkassen

Sid Lukkassen / TPO

Maarten Boudry geeft in NRC Handelsblad kritiek op Paul Cliteur en mijzelf, in verband met de term cultuurmarxisme. Boudry bestrijdt het verband dat wij leggen met een ‘lange mars door de instituties’, en wil het concept losweken van de Italiaanse revolutionair Antonio Gramsci. De term ‘complotdenken’ valt.

Als ik spreek over ‘cultuurmarxisme’ dan doel ik uitdrukkelijk niet op een complot. Het gaat om memes, om ideeën: ‘Kijk naar het racisme van de maatschappij, kijk naar het kolonialisme, het kapitalisme, het fascisme’. De strijd van het westers marxisme en de radicale agenda is verpakt in dit type signaalwoorden. Boudry kent als geen ander de kracht en betekenis van memes. Die termen konden populair worden wegens een onderliggende denktrant, en dat is de specifieke gevoeligheid van de westerse cultuur voor zelfopoffering, medelijden en slachtofferschap. Christelijke reflexen waarop het westers marxisme heeft ingespeeld. Zo heeft deze denktrend het maatschappelijk middenveld veroverd.

….lees verder

1 Sid

Artikel: Cultuurmarxisme bestaat, hoe je het ook wilt noemen

Maarten Boudry / NRC

Er waart een spook door Europa – het spook van het communisme. Alle machten van het oude Europa hebben zich tot een heilige drijfjacht tegen dit spook verbonden, de paus en de tsaar, Metternich en Guizot, Franse radicalen en Duitse politiemannen.

Karl Marx en Friedrich Engels, Het Communistisch Manifest (1848)

Over welk spook werd de afgelopen drie jaar 82 keer geschreven in de grote kranten, maar vóór 2012 slechts één keer? Het spook genaamd ‘cultuurmarxisme’ (Telling in Vrij Nederland, 12/12/18). Het zou gaan om het marxisme in een nieuwe gedaante. Thierry Baudet had er de mond van vol, evenals Steve Bannon, voormalig adviseur van Donald Trump. De Britse journalist en provocateur Milo Yiannopoulos weidt erover uit, net zoals de katholieke opiniemaker Andrew Sullivan. De cultuurfilosoof Sid Lukkassen schreef er een heel boek over (Avondland en identiteit), en Paul Cliteur stelde er dit jaar een bundel over samen (Cultuurmarxisme).

In ‘weldenkende’ kringen klinkt het dat Cliteur, Lukkassen, Baudet en Bannon, welnu, spoken zien. De Groene Amsterdammer heeft het over een „hersenspinsel van paranoïde rechts”, dat teruggaat tot propaganda van de nationaalsocialistische NSB. Ook in Vrij Nederland werd de hele zwik afgedaan als een „obscure complottheorie”, een fantoom dat enkel in „rechtse bubbels” bestaat.

Een eerlijk is eerlijk; de critici hebben een punt. Als je spokenjagers over cultuurmarxisme bezig hoort, zijn complottheorieën nooit ver (daarover zo meteen meer). Toch verzieken critici het debat door er, zoals zowel in De Groeneals in de Volkskrant gebeurde, meteen Adolf Hitler en Anders Breivik bij te sleuren.

….lees verder

data40101645-fd906f

Artikel: Het gif van de identiteitspolitiek – Sid Lukkassen

Sid Lukkassen / TPO

Marxisten begrijpen de geschiedenis als een opeenvolging van tegenstellingen. De sociale spanning tussen meester en slaaf in de Oudheid, tussen heer en horige in de Middeleeuwen, tussen kapitalist en arbeider in de moderniteit. Vandaag nemen Europeanen een denken in tegenstellingen over vanuit het Anglo-Amerikaanse taalgebruik. In Nederland is de term ‘mensen van kleur’ een modieuze woordkeuze voor bekende opiniemakers – dat wil zeggen: voor dezelfde kleurloze zielen in een nieuw jasje. Europa heeft echter een totaal andere achtergrond wat multiracialisme betreft dan de VS – hun discours past hier niet.

De woordkeuze ‘mensen van kleur’ is politieke codetaal die een anti-Westers blok smeedt: kennelijk behoort iedereen tot deze groep behalve blanken. Activisten dringen op dat wij het woord ‘wit’ moeten gebruiken in plaats van ‘blank’ – wie hun taalgebruik overneemt, onderschrijft impliciet hun politieke denkbeeld dat Nederland een diep racistisch land zou zijn. Het is géén neutraal woord.

….lees verder

1 Sid

Artikel: Doorgeslagen gelijkheidsdenken is levensgevaarlijk – Sander van Luit

Sander van Luit / De Nieuwe Zuil

De Jocko Podcast bracht deze week een aangrijpende aflevering over de verschrikkingen van de Sovjet-Unie in het bijzonder en het communisme in het algemeen.

Jocko Willink sprak met Jordan Peterson, een fervent bewonderaar van Aleksandr Solzjenitsyn, de man die in de vroege jaren ’70 de gruwelen van de Goelag naar buiten bracht met zijn drie-delige boek De Goelag Archipel. In tijden waarin jongeren en studenten en masse fan lijken te zijn van marxisme en communisme, is het goed om telkens weer gewezen te worden op de hel die voortkomt uit doorgeslagen gelijkheidsdenken. Zoals Peterson zegt: het bijbrengen van de geschiedenis van de Goelag hoort net zo bij een goede opvoeding als de geschiedenis van de Holocaust.

De aflevering opende met een aangrijpend fragment uit een boek van Nicolas Werth, Cannibal Island. Het vertelt over de Nazino tragedie; waarbij in het communistische Rusland in 1933 6.000 mensen werden gedeporteerd naar een eiland in West-Siberië. Het betrof hier vooral politieke gevangenen en daders van kleine vergrijpen. Ze kregen niets mee behalve wat meel en iedereen die het eiland wilde verlaten werd doodgeschoten. Binnen 13 weken waren 4.000 mensen dood of verdwenen als gevolg van ziekte, geweld en kannibalisme. Mensen aten van de doden, maar zelfs van de levenden werden stukken afgesneden:

….lees verder

Choeung_Ek_stupa_skulls