Artikel: Het treurige groepsdenken en de radicalisering van rechts

Sander van Luit / TPO

Het afgelopen jaar lijkt er in rechtse kringen een tendens waar te nemen tot groepsdenken en radicalisering in denken. Een zorgelijke ontwikkeling, die ik zelf vooral bij de harde kern van Forum voor Democratie zie. Hetzelfde gebeurde bij de organisatie De Nieuwe Zuil, waar ik samen met een aantal andere bestuursleden in november 2019 uitstapte. Dat sindsdien Sid Lukkassen, de oprichter en ideologisch leider, in opspraak kwam vanwege radicale uitspraken die hinten op het gebruik van geweld, verbaasde me daarom niet. Ik ga hier eerst wat dieper in op mijn eigen ervaringen binnen DNZ, omdat het zo’n goed voorbeeld is van een bredere ontwikkeling.

De belangrijkste reden waarom ik uit DNZ stapte was het feit dat Lukkassen en anderen in de club steeds duidelijker lieten zien dat het hen niet ging om vrijheid van meningsuiting (“een schuilkerk tegen politieke correctheid”), maar dat vooral rechts Nederland en dan met name Forum voor Democratie (waar Lukkassen sinds zomer 2019 voor werkt) beschermd moesten worden tegen kritiek. Politieke correctheid op rechts dus. Met name ik, als voorzitter van de vrijwilligers, werd bekritiseerd omdat ik openlijke kritiek gaf op Forum voor Democratie, waar ik begin 2018 uitstapte vanwege de manier waarop ze (niet) omgaan met interne kritiek van leden, en het niet bestaan van een interne partijdemocratie.

….lees verder

Artikel: Mag je geen kritiek meer hebben op bepaalde groepen?

P. van Lenth / De Nieuwe Zuil

Evelien Tonkens is professor aan een universiteit, dus ze zal er wel verstand van hebben als ze het volgende schrijft in een opiniestuk over Baudets ‘beruchte’ recensie van Serotonine:

Baudets redenering is te typeren als afschuifseksisme: een maatschappelijk probleem aan de orde stellen en vervolgens in plaats van na te denken over maatschappelijke oorzaken en de eigen rol daarin, de schuld geven aan vrouwen. Te onderscheiden van bijvoorbeeld angstseksisme (zich bedreigd voelen door vrouwen) of slaperigheidsseksisme (even vergeten dat vrouwen ook mensen zijn). Varianten van afschuifseksisme zijn afschuifantisemitisme wanneer ­Joden de schuld krijgen, afschuif­racisme wanneer migranten of zwarten daarvoor worden aangewezen en afschuifhomofobie als de schuld bij homo’s wordt gelegd.

Raakt u ook opeens benieuwd naar haar onderzoekslijnen en -publicaties over vormen van seksisme en afschuiven?

….lees verder

schapen