Artikel: de democratie is uitgeschakeld door de Deep State – Sid Lukkassen

Sid Lukkassen / Sta-Pal

Onlangs kreeg ik de vraag waarom de regerende politici niet beducht zijn voor het volk. Zij leven simpelweg met het idee dat er nooit een afrekening komt. De nazi’s dachten ook zo toen ze joden gingen ombrengen – die hadden nooit gedacht dat ze voor het hekje in Neurenberg zouden belanden! Had Eichmann ooit gedacht dat hij in Jeruzalem zou worden berecht?

Precies zo denkt Merkel dat ze overal mee kan wegkomen en de poort voor Europa kan openzetten – ze neemt aan dat het volk gecastreerd is en dat de juridische elites, de talkshow-propagandisten, de NGO’s, de EU en de multinationals haar rug dekken. Wat feitelijk zo is.

Er zou maar één willekeurig iemand hoeven opstaan die een daad stelt – dat zou al een wereld van verschil maken voor een doorsnee Pechtold of Timmermans die er nu volksvijandig besluit na volksvijandig besluit doorramt ‘without ever looking back’.

….lees verder

Sid_boek-300x192

Advertenties

Video: Theodor Holman en Esther van Fenema over de vrijheid van meningsuiting

Café Weltschmerz

“‘De vrijheid van meningsuiting’ wordt steeds belangrijker. Het is een vrijheid voor ons om te toetsen wat ‘goed’ en wat ‘kwaad’ is. We weten niet precies wat dat is en het veranderd ook steeds. Je moet daar een beeld van kunnen krijgen en dat kan alleen als je het onderzoekt. Dat is de merkwaardige paradox die in de ‘vrijheid van meningsuiting’ zit. De ‘vrijheid van godsdienst’ staat daar in werkelijkheid lijnrecht tegenover. Gelovigen denken dat hun godsdienst hen beschermd. Het tegendeel is het geval. Omdat het een afgeronde ideologie is kan het bestreden worden en zoeken de gelovigen wegen om de ‘vrijheid van meningsuiting’ te bestrijden. We hebben de ‘vrijheid van vereniging’ en samen met de ‘vrijheid meningsuiting’ maakt het de ‘vrijheid van godsdienst’ overbodig”.

Artikel: Hoe de moord op Fortuyn de geschiedenis in dobbert

Toine Heijmans / De Volkskrant

Elf mensen komen naar het oude graf van Pim Fortuyn, om daar de moord te herdenken. Bedankt dat u er was, zeggen ze na afloop. ‘Nog even en er komt hier niemand meer.’

De moord is van zestien jaar geleden, een aantal van niks, geen jubileum, geen lustrum, geen nieuwshaakje om iets aan op te hangen. Sprekers van naam die de fortuynisten vroegen voor de herdenking willen niet spreken vandaag, of kunnen niet, of laten niets van zich horen. Zo dobbert de moord kalmpjes de geschiedenis in. ‘Pim is’, zegt Mark, ‘al bijna helemaal weggeëbd.’… lees verder