Artikel: Hoe het Koningshuis twee eeuwen lang fraudeerde, vreemd ging en sjoemelde

Astrid Theunissen / HP De Tijd

In zijn boek Oranje Zwartboek stelt historicus Gerard Aalders de vraag wat het koningshuis gedurende zijn geschiedenis de Nederlanders heeft opgeleverd. Het pijnlijke antwoord: niets. De familie kenmerkt zich door intriges, overspel, machtsmisbruik en – niet te vergeten – geldzucht. ‘De Oranjes kennen alle trucjes om er financieel beter op te worden.’

Koning Willem I liet Nederlands-Indië leegroven. De biseksuele Willem II vierde zijn lusten bot op jonge jongens. En Willem III, ook wel koning Gorilla genoemd, was een potloodventer met een alcohol-probleem en losse handjes. Zo lezen we in Oranje Zwartboek, het nieuwste boek van historicus Gerard Aalders, waarin hij de handel en wandel van de koninklijke familie onder de loep neemt – van Willem I tot en met Willem-Alexander. “Het deed mijn bewondering voor de Oranjes niet stijgen,” zegt de auteur lachend.

In het verleden schreef hij meerdere boeken over het koningshuis, met name over prins Bernhard en zijn schandalen: de Lockheedaffaire, zijn betrokkenheid bij wapenhandel, zijn naziverleden. Het was Aalders die als onderzoeker bij het NIOD het onomstotelijke bewijs vond dat de echtgenoot van Juliana lid was geweest van de NSDAP. Die pijnlijke informatie poogde de prins buiten de publiciteit te houden door de NIOD-directie en premier Kok tegen hem op te zetten. Er werd zelfs geloerd op een vorm van ontslag, vertelt de inmiddels gepensioneerde Aalders, maar hij liet zich niet wegsturen of de mond snoeren. Het spoorde hem juist aan om zich verder in Bernhard vast te bijten. Diens manipulatieve gedrag binnen het NIOD tekende hij vorig jaar op in Het Instituut.

….lees verder

Artikel: Het concept van de multiculturele samenleving is problematisch – Ad Verbrugge

Jesse Voorn / De Kanttekening

‘Het grote gevaar momenteel is dat het benadrukken van de eigen culturele identiteit uitmondt in een wederzijdse tegencultuur, waarbij mensen vooral hun eigen identiteit profileren door zich af te zetten tegen de ander.’

Ad Verbrugge is één van de bekendste filosofen van Nederland. Zijn filosofische bestseller Tijd van onbehagen: filosofische essays over een cultuur op drift (2004), waarin hij de problemen van de westerse samenleving analyseert, zorgt in 2004 voor de nodige opschudding. De Leidenaar heeft een duidelijke visie op het gebied van praktische en culturele filosofie en een unieke kijk op de postmoderne maatschappij die hij duidt als een cultuur op drift. Verbrugge kijkt met name vanuit de continentale filosofische traditie naar onze wereld. Hij publiceert boeken en essays, schrijft in kranten, verschijnt op televisie en spreekt regelmatig op al dan niet filosofische bijeenkomsten. Hij is voorzitter van de Filosofische School Nederland en medeoprichter en lid van Centrum Èthos dat begin dit jaar het prikkelende boek Waartoe is Nederland op aarde? uitbracht. De Kanttekening sprak Verbrugge, onder meer over multiculturaliteit, identiteit en tolerantie.

Hoe kijkt u tegen de huidige samenleving aan?
‘Ik zie aan de ene kant een proces van toenemende ontgrenzing, dat meekomt met het proces van globalisering en virtualisering. Deze ontgrenzing zorgt voor nieuwe vormen van onveiligheid. Veel mensen hebben het gevoel dat ze niet langer beschermd worden en ten prooi vallen aan allerlei gevaren die daardoor op hen afkomen. Dat kan gaan om vluchtelingen zijn die plotseling een land of stad binnen komen, internetgiganten en criminelen die via de virtuele ruimte binnendringen in onze private sfeer, economische en technologische ontwikkelingen die een bedreiging vormen voor hun werk, conflicten van politiek-religieuze aard, zoals de perikelen in de wereld van de islam waar we nog steeds middenin zitten. De spanningen met betrekking tot de islam hebben weer een wat andere lading gekregen door de vluchtelingenproblematiek van de afgelopen jaren. Hoe dan ook, veel mensen ervaren bestaande instituties niet meer als iets wat hen voldoende bescherming biedt en voelen zich vaak ook niet meer thuis in de wereld waarin zij wonen en werken. Aan de andere kant verlangen mensen juist in toenemende mate naar grenzen en meer of minder traditionele vormen van bescherming. Dit is de dubbelzinnige dynamiek rond globalisering en de multiculturele samenleving.’

….lees verder

Artikel: De massahysterie van Social Justice Warriors

Teun Voeten / TPO

Het woke virus woekert wereldwijd. In Nederland holt men van incident naar rel. Er wordt er nauwelijks over de ideologische basis van het woke gedachtengoed gesproken. En die is ook verwarrend. Social Justice Warriors zijn de fakkeldragers van de woke ideologie die op zijn beurt weer de publieksversie is van de zogenaamde Kritische Theorie. Die is ooit begonnen als marxistische georiënteerde maatschappijkritiek van de Frankfurter Schule. Met een scheut Frans postmodernisme heeft het de laatste decennia op de Amerikaanse universiteiten een enorme opmars gemaakt en is nu weer teruggewaaid naar Europa.

Woke verwijst naar de verrijzenis uit de duisternis, het ontwaken uit de sluimertoestand van het ‘verkeerde  bewustzijn’. Dit is weer een centraal idee uit het Marxisme. De woke ideologie is een mengeling van neo-Marxisme en postmodernisme, maar dan op steroïden. Volgens het gematigde postmodernisme  zijn waarheid en objectiviteit problematische begrippen omdat ieder mens de zaken vanuit zijn perspectief ziet. Dit is op zich waar, maar natuurlijk stemmen bepaalde uitspraken meer overeen met de werkelijkheid dan anderen. In de het woke denken gaat men een flinke stap verder. Objectiviteit is radicaal afgeschaft. Alle kennis is relatief. Natuurwetenschappelijk uitspraken zijn nooit objectief, omdat ze verschillen in macht vertegenwoordigen. Het streven naar waarheid is zelfs fout omdat het een uitdrukking is van een machtsrelatie.

….lees verder

Podcast: Midas Dekkers in het Marathoninterview

Het Marathoninterview

Uur 1:

Uur 2:

Uur 3: